Start > Irmgard Smits, Jeugdliteratuur > Interview met Irmgard Smits

Interview met Irmgard Smits

1 december 2004

irmgard2Destijds verzamelde ik alles over “Nederlands jongste schrijfster”, die als patiëntje in een sanatorium een heleboel bloknootvelletjes vol krabbelde met de dingen die ze samen met de andere kinderen in ‘haar’ paviljoen beleefde.

Ik was in 1967 met mijn ouders op vakantie in Zuid-Limburg en ik móest en zou naar het huis van Irmgard.

Mijn vakantie kon niet meer stuk!
Irmgard kwam zelf aan de deur, ik had een aardig gesprekje met haar én ik kreeg een gesigneerde foto.

Interview met Irmgard Smits in De Telegraaf van 14-10-1966.

Ik dacht dat ze zouden lachen om mijn boek

“Irmgard heeft een boek geschreven…” In de eerste klas van de ULO-school in Valkenburg was dit feit gisteren hèt gesprek van de dag. “Heb je het al gehoord. Ze heeft een brief van de uitgever gekregen,” zeiden haar klasgenootjes met ontzag tegen elkaar.

Thuis, in de zelfs tijdens het Valkenburgse hoogseizoen stille Pastoor Sartonstraat, rinkelde die dag de telefoon vaker dan normaal.

Terwijl de 12-jarige, in vlotte lila ribbeltrui en cognackleurige ribfluwelen broek gestoken schrijfster in de Valkenburgse schoolbanken de vervoegingen van het Franse werkwoord être onder de knie probeerde te krijgen, stond mevrouw Annie Smits (“Niet te verwarren met Annie Schmidt, al schrijf ik ook”) tientallen familieleden, leraren en de kapelaan te woord. De laatste kwam Irmgard later ook nog eens persoonlijk feliciteren met haar succes en bracht een boek over paddestoelen voor haar mee.

Patiëntje

Nu bijna drie maanden geleden stuurde Irmgard het manuscript, waarin ze haar belevenissen en ervaringen als tbc-patiëntje in een Limburgs sanatorium vastlegde, op naar de uitgeversmaatschappij West-Friesland in Hoorn. Deze week kreeg ze bericht dat haar boek, getiteld “Blijf lachen, Irmgard”, binnenkort zal verschijnen in de “Witte Raven”, een serie jeugdpockets “voor 10-14 jaar”.

Nederlands jongste schrijfster kan haar geluk sindsdien niet op. Niet vanwege de 437,50, die ze als royalty voor de eerste 5000 exemplaren ontvangt, maar vooral omdat nu werkelijkheid wordt, wat ze de laatste weken talloze malen heeft gedroomd: haar boek zal binnenkort in de winkeletalage prijken.

Dagboek

“Ik had gedacht dat die uitgever zou lachen om zo’n verhaal”, zegt ze. “Toen ik niets hoorde, heb ik twee brieven geschreven en tweemaal opgebeld. Mama zei: die man wordt gek van je. Toen het eenmaal zover was, kon ik het niet geloven.”

Tijdje stil

Drie jaar geleden werd Irmgard opgenomen in het sanatorium te Horn. “Het meisje dat naast me zat op school, kreeg tbc. We moesten toen allemaal een kruisje halen bij de dokter. Ik was die dag juist ziek. Maar papa zei, dat ik me toch maar eens moest laten doorlichten…”. In het sanatorium kortte Irmgard de dagen met het bijhouden van een dagboek.

“Er gebeurden veel leuke, maar ook heel verdrietige dingen”, zegt ze. “Een meisje ging dood. Ik schreef alles op. Soms was het erg moeilijk om onder woorden te brengen, wat je precies voelde. Ik had toen helemaal niet de bedoeling om een boek te schrijven. Dat kwam door mama.”

Stapeltje

Mevrouw Smits: “Toen ze weer thuis was, kwam ze iedere dag met een nieuw verhaaltje aandraven. De meeste hadden het sanatorium als onderwerp. Hoe druk ik het ook had, ik moest ze stante pede lezen. Toen heb ik gezegd: je moet er één groot verhaal van maken. Ik dacht dan is ze tenminste een tijdje stil.
Toen het af was, leek het me wel wat.
Ik heb zelf ook geschreven” en ze wijst in de boekenkast van bescheiden afmetingen een rijtje dunne boeken aan. “Ach, het stelt eigenlijk niets voor. Mijn man is chef van een reisbureau en in het seizoen soms dagenlang van huis. Wat doe je dan, zelfs als je drie kinderen hebt? Ik begon te schrijven, kleine toneelstukjes voor bruiloften en partijen en vond een uitgever. Er is veel vraag naar. Soms bellen kennissen van mij op: – Kun je een revuetje voor me schrijven, opa en oma zijn veertig jaar getrouwd – zeggen ze dan. Ik maak ze in duplo. Een exemplaar stuur ik naar de uitgever.”

Ze laat me een stapeltje ouderwets uitgegeven boekjes zien: “De dove erftante”, “Het misverstand”, “De rare snoeshaan”, “De neef uit Amerika”, “Vergeef het ons”; in de linker bovenhoek: Annie Smits-Nijhof.

“Ja, met één f”, zegt ze, “al moet Martinus Nijhoff volgens de stamboom een achterneef van mijn vader zijn. Ach, u weet wel: Bij de Burgerlijke Stand vergat men vroeger wel eens een f op te schrijven. Ik heb wel zo’n 80 van die kleine toneelstukjes geschreven. Soms drie op een middag.”
Is het schrijven een familietrekje? “Misschien wel”, zegt mevrouw Smits. “Toen Irmgard me zei dat ze een tweede boek wilde gaan schrijven, vroeg ik haar: waarom doe je dat? Omdat ik het niet kan laten, zei ze. Dat is wel typerend, zo voel ik het ook.

“De kinderen zijn bezeten van lezen”, zegt ze. “Na school, als hun klasgenootjes buiten spelen, kruipen zij het liefst met een boek in een hoekje. Iedere week halen ze acht boeken uit de bibliotheek en dan lenen ze natuurlijk nog het nodige. Soms denk ik wel eens: ze worden suf van dat steeds maar binnen zitten. Maar ach, ik was vroeger net zo. Ze zijn onverbeterlijk.

Advies

Natuurlijk heeft Irmgard mij om advies gevraagd bij het schrijven. Ze typt met twee vingers en dat gaat erg langzaam. Als ik haar dan zo achter die machine zag zitten zwoegen, zei ik: laat mij het maar doen. Ze had ook veel moeite met “zei ze”. Dat kwam wel twintig keer op één bladzijde voor. Ik heb haar een lijst laten maken met uitdrukkingen als: riep ze – meende ze – snikte ze – lachte ze – schreeuwde ze uit – juichte ze. Dat hielp, en ik heb natuurlijk ook de taalfouten verbeterd.”

Dieren

“Wat vond ik dat naar, toen ik het weer opnieuw moest maken, mama”, zegt Irmgard. Mevrouw Smits: “In eerste aanleg was het manuscript dertig bladzijden te kort. Ze heeft er toen het een en ander bij gefantaseerd. Binnen een week had ze het af.”

“‘s Avonds zat ze tot negen uur te werken met zo’n hoofd”, en mevrouw Smits maakt een veelbetekenend gebaar met haar handen.
Irmgard: “Vroeger schreef ik over kabouters en over mijn dieren. Sherry de hond. Hans de kraai, en Kwek de eend, maar dit is een écht boek.
De personen zijn echt en ik heb ze allemaal met name genoemd. Ook “zuster Zuur”, die ons altijd vroeg naar bed stuurde.
Later wil ik schrijfster of journaliste worden. Het lijkt me geweldig om overal met je neus bij te staan.” Tegen mevrouw Smits: “Mama, hoe heette dat ook alweer, dat met die kinderverlamming?” “Elspeet”, zegt mevrouw Smits. “Ja, daar had ik zo graag bij willen zijn. Ik heb het in de krant gelezen en dan stel ik me voor hoe zoiets in werkelijkheid is. Weet u wat ik ook fijn vind”, vraagt ze me: “Op zondagavond dat tv-programma. “Vragen staat vrij”, heet het, geloof ik. Dan zeggen ze wat ze over God denken. Alles is er bij, de dominee en de kapelaan….”
Mevrouw Smits zegt later: “Irmgard is zo gevoelig van aard. Ziekte en dood, zoals ze die in dat sanatorium heeft meegemaakt, maken veel indruk op haar. Ze is sentimenteel. Ik denk dat het de leeftijd is. Alhoewel, mijn man moest ook huilen, toen hij voor het eerst het manuscript las.”

Interview: Yvonne Laudy in de Telegraaf van 14-10-1966

Irmgard Smits, Jeugdliteratuur

  1. 1 december 2004 op 11:01 | #1

    Hoi, Leuke weblog zeg!
    Ik zal hem linken op mijn website.

  2. 14 december 2004 op 14:08 | #2

    Witte raven-boekjes! Ja, die ken ik nog wel.

  3. 1 januari 2005 op 21:08 | #3

    zijn de boekjes van Imgard Smits nog verkrijgbaar, ik ben er al heel naar op zoek.

  4. toosje
    8 januari 2005 op 12:39 | #4

    na een lange tijd weer irmgards grote kleine wereld gelezen en de vraag is of er nog andere boeken verkrijgbaar zijn en of er nog actueel lectuur van de schrijfster voorhanden is graag respons grts XX

  5. tamara
    12 januari 2005 op 17:35 | #5

    Leuk!
    Ik heb de hele serie echt heel leuk!
    Ze waren eerst van me moeder

  6. 16 januari 2005 op 23:08 | #6

    @allen ze zijn nog te koop, vooral in tweedehands boekwinkeltjes. Ik heb nu gelukkig de hele serie compleet. Het heeft me wel even gekost, maar ik had het er voor over. Weet iemand hoe het nu met haar is, nu ze inmiddels al jaren volwassen is. Leuke log trouwens.

  7. annemarie
    26 januari 2005 op 10:22 | #7

    Leuk! Ik verslond de boeken van Irmgard, heb ze zelf nooit gehad, maar de bibliotheek wel! Ik zou ze nog weleens willen hebben, ga maar eens tweedehands boekenwinkels af, of http://www.marktplaats.nl

  8. 26 januari 2005 op 11:43 | #8
  9. Willemijn
    28 januari 2005 op 18:20 | #9

    wie weet er een uitreksel van het boek op een site te vinden ik moet namelijk er een boekbespreking over houden

  10. 2 februari 2005 op 12:41 | #10

    Hoeveel delen zijn er eigenlijk van Irmgard? Een tijd terug kwam ik het boekje tegen van Irmgard en de dolfijnen (of ongeveer die titel) Ik wist van het bestaan van dat boekje niks af. Dacht dat ik alle delen had. Die van de dolfijnen heb ik er dan ook bij gekocht. En ik heb er eentje over Babs, die heeft ze ook geschreven. Wie weet alle titels?? Ik wil de boeken van Irmgard ook graag compleet en dan is het wel handig alle titels te weten :D
    Groetjes Suzanna

  11. 2 februari 2005 op 21:35 | #11

    1. Blijf lachen, Irmgard
    Smits, Irmgard / West-Friesland / 1966
    2. Spektakel rond Irmgard
    Smits, Irmgard / West-Friesland / 1967
    3. Irmgard: een meisje als jij
    Smits, Irmgard / Westfriesland / 1968
    4. Irmgards grote kleine wereld
    Smits, Irmgard / Westfriesland / 1969
    5. Irmgard schrijft door!
    Smits, Irmgard / Westfriesland / 1970
    6. Nog meer over Irmgard
    Smits, Irmgard / Westfriesland / 1972
    7. Irmgard en de dolfijnen
    8. Irmgards examenjaar
    Babs
    Smits, Irmgard / Westfriesland / 1971
    Die bovenste beste Babs
    Smits, Irmgard / Westfriesland / 1973

  12. chaja
    10 februari 2005 op 14:56 | #12

    heeft iemand een leuke boekverslag over Irmgards boeken 8)

  13. 27 februari 2005 op 15:19 | #13

    Ik heb er ooit wel eentje gemaakt van het 1e boekje. Maar die heb ik niet meer. Moest ik inleveren op school en nooit terug gekregen.

  14. Joke Wellessen
    9 maart 2005 op 21:51 | #14

    Ik bedoelde het boek over het sanatorium

  15. Joke Wellessen
    9 maart 2005 op 21:54 | #15

    Hoi, ik ben al heel lang op zoek naar het boek van Irmgard Smits waarin zij naar het sanatorium moet. Maar natuurlijk zijn andere boeken van haar ook welkom. Weet iemand hoe ik aan die boeken kom? Alvast badankt, Groetjes Joke Wellessen

  16. Joke Wellessen
    9 maart 2005 op 21:54 | #16

    Hoi, ik ben al heel lang op zoek naar het boek van Irmgard Smits waarin zij naar het sanatorium moet. Maar natuurlijk zijn andere boeken van haar ook welkom. Weet iemand hoe ik aan die boeken kom? Alvast bedankt, Groetjes Joke Wellessen

  17. Sjan
    31 maart 2005 op 22:20 | #17

    Ik ben op zoek naar het boekje, Blijf lachen Irmgard, is er toevallig iemand die dat kwijt wil?
    Laat het even weten, bedankt.

  18. Sjan
    31 maart 2005 op 22:21 | #18

    Ik ben op zoek naar het boekje, Blijf lachen Irmgard, is er toevallig iemand die dat kwijt wil?
    Laat het even weten, bedankt.

  19. 31 maart 2005 op 22:22 | #19

    Ik ben op zoek naar het boekje, Blijf lachen Irmgard, is er toevallig iemand die dat kwijt wil?
    Laat het even weten, bedankt.

  20. Lea van Blitterswijk-Bosma
    7 april 2005 op 15:20 | #20

    Ik heb de volgende titels van Irmgard Smits in mijn bezit.
    -Blijf lachen Irmgard
    -Spektakel rond Irmgard
    -Irmgard een meisje zoals jij
    -Irmgards grote kleine wereld
    -Irmgard schrijft door
    -Nog meer over Irmgard
    -Irmgard en de dolfijnen
    Als je er belangstelling voor hebt kunnen ze worden overgenomen.
    Mail dan maar…………..;)

  21. arnoud
    19 april 2005 op 09:59 | #21

    He, ik was op zoek naar de nieuwe bijbelvertaling en via google kom ik hierop, ik dacht he, die boekjes zag ik gisteren nog in onze oud papier bak, dus ik keek net even of dat zo was en ja, de witte raven lager erin… Ik vond al dat die boekjes wel wegkonden, we hebben (hadden) er een hele boel van. Jammer voor de verzamelaar, Groetjes.

  22. arnoud
    19 april 2005 op 10:28 | #22

    Hoi, voor wie iets anders wil lezen, een aanrader is het boek over het leven van Fransiscus van Assisie, een ongelooflijk inspirerende mens, dit boek verandert je leven, of natuurlijk de bijbel. Ook ongelooflijk goed. Groetjes van Arnoud.

  23. 12 juni 2005 op 14:47 | #23

    hoi!!ik heb al de boekjes van haar,ze waren van mn moeder,en ik heb ze allemaal verslonden..ze zijn echt gaaf,weet iemand hoe het nu met haar is?daar ben ik erg benieuwd naar.. ;)

  24. Annette
    28 juni 2005 op 17:01 | #24

    Ik ook, waafr is meer info over haar te vinden?

  25. 18 juli 2005 op 22:24 | #25

    Ik kreeg vanavond een reactie op mijn weblog (ik logde in oktober over haar), kijk eens hier: http://dutchmamma.web-log.nl/log/1143521
    En kijk vervolgens ook eens hier http://www.kiesor.umcg.nl/verkiezingen/lijstvrijedialoogfotogalarij.html
    Is ze dezelfde als op de foto? Is ze in Groningen terecht gekomen?

  26. monique
    5 augustus 2005 op 15:59 | #26

    Ik heb volgens mij al haar boekjes (van Babs twee). Ik heb ze vroeger verslonden. Ben eigenlijk ook wel benieuwd hoe het nu maar het gaat. Haar zus (Hedwig) schijnt ook boekjes te hebben geschreven, maar die heb ik nog nergens gezien.

  27. 5 augustus 2005 op 16:44 | #27

    Hedwig (Smits (Hedwig, Berendine Theodora; 1957-) schreef:
    1. De clown en andere gedichtjes – Westfriesland/ 1970
    2. Zuster Danny – Westfriesland / 1986

  28. Gertie
    18 augustus 2005 op 16:35 | #28

    Ik heb net op een rommelmarkt de hele serie opnieuw gekocht voor 2 euro inclusief de babs-boekjes. Alleen nog meer over Irmgard mis ik nog. Vroeger was ik helemaal verknocht aan die boekjes en nog dus, want ik ben ze aan het herlezen en ik kan er niet in stoppen.

  29. Zwanet v.d. Veer
    25 augustus 2005 op 01:12 | #29

    Ik heb ze verslonden, die boekjes van Irmgard.
    Kreeg een paar keer, na een briefje van mij een leuke fotokaart en die heb ik nog.
    Nu leest mijn nichtje van 11 haar boeken en ook zie is er helemaal weg van.
    Via marktplaats heb ik mijn serie weer compleet kunnen maken (is was een aantal boekjes kwijt) en ook voor mijn nichtje heb ik alle boekjes aan kunnen schaffen.
    Heerlijk, af en toe lees ik ze nog en al ben ik dan ook 45 jaar… het blijft leuk!!!
    De bovesntaande adressen leverden mij niets op maar ik doe misschien iets verkeerd?
    Ik ben niet zo handig op de PC.

  30. Marion
    26 augustus 2005 op 13:08 | #30

    Ook ik heb de boekjes in mijn jeugd verslonden en ik moet inderdaad bekennen, ik ben 43 jaar en af en toe lees ik ze nog wel eens, ze blijven leuk.
    Twee boekjes ontbraken nog aan de verzameling, deze heb ik op rommelmarkten gevonden. Daar zie je ze nog regelmatig liggen. Volgens een interview, dat enkele jaren geleden in Dagblad de Limburger stond, woont Irmgard inderdaad in Drenthe en werkt in het Academisch Ziekenhuis in Groningen. Na de boekjes uit haar jeugd heeft ze nooit meer boekjes geschreven.

  31. Zwanet v.d. Veer
    27 augustus 2005 op 02:16 | #31

    N.a.v. deze site ben ik op zoek gegaan naar Irmgard.
    Het zou toch wel heel leuk zijn om te weten wat er van haar geworden is.
    De berichten zijn een beetje tegenstrijdig, volgens de één zou ze in Drente wonen en volgens een ander en Groningen.
    Een jaar of 15 geleden heb ik nog gebeld met de ouders van Irmgard, ik kreeg toen haar vader aan de telefoon en die vertelde dat Irmgard getrouwd was met iemand die werkzaam was in de luchtvaart.
    Haar vader gaf me het tel.nr. van Irmgard maar ik kreeg tot 2x toe geen gehoor, daarna raakte ik heb papiertjes met haar telefoonnr. kwijt.
    Hartstikke stom natuurlijk!!!
    Ik durfde de familie niet opnieuw te bellen en heb het er toen maar bij gelaten.
    Ergens op een site las ik de achternaam van haar man en ben op internet op zoek gegaan enne… inderdaad, hij is vliegenier!!!
    Nu ben ik dus op zoek, alles wat jullie weten is van harte welkom!!!
    Inmiddels heb ik leuk contact met Hornerheide, het sanatorium waar Irmagard een jaar lang verbleef.
    Diegene die mij helpt bij mijn “Zoektocht” gaat nu voor 3 weken op vakantie maar naarna praten we verder.
    Wel wist ze me nog te vertellen dat van de zusters (zr. Sybilia en zr. Lutrudis o.a.) niemand meer in leven is… dat is jammer!
    Beste meiden, als jullie iets weten, mail mij dat dan a.u.b., het lijkt me zo leuk om “in de voetsporen van Irmgard” te treden.
    In eerste instantie in Hornerheide, want daar is het allemaal toch begonnen en daarna richting Valkenburg en zo maar verder.
    Het zal best een hele zoektocht worden maar het lijkt me eindeloos leuk om te doen!
    Als er iemand is die dit samen met mij wil doen… hartstikke graag!!!
    Groetjes van Zwanet.

  32. Mikkie
    27 augustus 2005 op 13:59 | #32

    Kijk eens op http://www.zeeuwbelangen.nl. Hierop staat een CV van Hedwig Smits, de zus van Irmgard. Er staat een mobiel tel.nr. bij vermeld. Mogelijk krijg je via haar de gevraagde informatie. Succes ermee!!

  33. 28 augustus 2005 op 00:53 | #33

    Zou Irmgard niet in de gaten hebben, dat er zo naar haar gezocht wordt?
    Of wil ze duidelijk “haar verleden” achter zich laten?

  34. 28 augustus 2005 op 01:42 | #34

    Lees hier in de Provinciale Zeeuwse Courant hoe Hedwig Smits prins Bernard ontsloeg….
    en wat ze vertelt over haar zus Irmgard.

  35. Zwanet van der Veer
    29 augustus 2005 op 00:08 | #35

    Het is natuurlijk heel goed mogelijk dat Irmgard heel goed in de gaten heeft dat ze “gezocht” wordt.
    En ja, misschien zit ze hier helemaal niet op te wachten!!!
    Dat zou uiteraard heel goed te begrijpen zijn en moet zeer zeker gerespecteerd worden.
    Ondertussen zijn we allemaal natuurlijk wel erg geinteresseerd in hoe het nu toch met haar gaat.
    Hihihihi, niet voor niets weten jullie zoveel over de websites waar ze op voor komt.
    Inmiddels heb ik ook die site van Hedwig gevonden en ik heb haar een mailtje gestuurd, alleen vraag ik me af of dát wel goed gegaan is want ik kan hem bij mijn “verzonden items” nergens vinden.
    Ik heb ook haar mobiele nr. gezien maar om nu meteen te gaan bellen… zelfs mijn brutaliteit kent zo zijn grenzen.
    Maar wie weet… misschien durf ik één dezer dagen toch nog.
    Eerst maar eens afwachten of ik iets op mijn mail hoor.
    Zodra ik ook maar het geringste gevoel of vermoeden krijg dat Irmgard of haar familie deze aandacht niet leuk vind, stop ik er accuut mee.
    Iedereen heeft recht op een priveleven… toch???
    Ondertussen hou ik jullie op de hoogte!!!

  36. Zwanet van der Veer
    30 augustus 2005 op 03:07 | #36

    N.a.v. mij mail naar Quick Airways Holland kreeg ik een bericht terug.
    De man man Irmgard werkt daar niet meer, gaan die vliegeniers niet op hun 55ste met pensioen?
    Hoe dan ook, ik kreeg het laatst bekende mobiele nr. van dhr. Krooneman enne…. ik durf beslist niet te bellen!!!
    Hahahaha, doe je alle mogelijke moeite om iemand te vinden en ben je ZO dichtbij en dan durf je niet meer.
    Een mens zit raar in elkaar maar… ik ga de moed hier of daar echt wel vinden!
    Groeten van Zwanet

  37. Wilma Drost
    5 september 2005 op 15:50 | #37

    Ook ik heb vroeger de boekjes van Irmgard verslonden en heb ze nog steeds mijn oudste dochter is er ook gek op.
    In Augustus zijn we op vakantie in Valkenburg
    geweest en hebben natuurlijk de Pastorsertonstraat opgezocht en gevonden.
    We hebben haar ouderlijk huis gefotografeerd en met buren gesproken maar haar moeder leeft niet meer volgens de buurvrouw en is haar vader naar Belgie vertrokken. En niemand wist waar Irmgard
    nu woont zeggen ze teminste

  38. Petra de Wit
    6 september 2005 op 09:09 | #38

    In mijn jeugd heb ik de boeken van Irmgard verslonden. De boeken zijn door verhuizingen en dergelijke verdwenen. Nu heb ik in een kringloop winkel weer het eerste boek gekocht. Toen ik het las raakte ik weer ontroerd, net zoals zoveel jaar geleden. Nu ben ik op zoek naar de rest van het werk van Irmgard.

  39. evalien de ruiter
    7 september 2005 op 15:55 | #39

    Toen ik in 1967 in de kolonie was voelde ik me erg verbonden met Irmgard en heb haar boekjes ook stuk gelezen :o

  40. Zwanet van der Veer
    9 september 2005 op 01:47 | #40

    Ach wat jammer dat mw. Smits niet meer leeft.
    Ik zit een beetje te rekenen over de mogelijke leeftijd van haar ouders.
    Irmgard is in 1954 geboren, haar vader zou dan toch rond de 80 jaar moeten zijn.
    Wilma, wat leuk dat je in Valkenburg geweest bent.
    Vroeger was de straat een hechte, gezellige club.
    Dat hebben we allemaal kunnen lezen maar dat is natuurlijk wel lang geleden, ik denk toch wel zo’n 25 jaar.
    Best mogelijk dat de buren niet weten waar Irmgard nu is, wie weet is die hele straat uit elkaar gevallen.
    En ja… misschien willen ze het ook niet vertellen.
    Heeft de buurvrouw ook verteld wanneer mw. Smits overleden is???

  41. Wilma Drost
    12 september 2005 op 15:12 | #41

    Wanneer MW Smits is overleden weet ik niet maar de ene Buurvrouw woonde er van de zomer 10 jaar en toen woonde de ouders van Irmgard er al niet meer want die heeft ze teminste niet daar meegemaakt. De andere buurvrouw heeft ze wel gekend,en die zei dat haar vader is verhuist nadat haar moeder is overleden.
    Inmiddels heb ik ook eindelijk het tel nr van Hedwig gevonden mob en prive maar ook ik durf niet te bellen misschien kunnen ze dat wel helemaal niet waarderen . Heeft er al eens iemand naar Hedwig gebeld? Groeten Wilma.

  42. Wilma Drost
    14 september 2005 op 15:43 | #43

    Hartstikke leuk dat intervieuw met Irmgard.
    Alleen heb ik nu wel het idee dat ze er echt geen belang bij heeft dat er verder gegraven word in haar priveleven, jammer toch ?
    Zou ze ook niet eenmalig willen reageren op deze pagina weet ze er het bestaan wel van af?
    Groeten Wilma.

  43. 14 september 2005 op 16:08 | #44

    Ja, ze weet van het bestaan van deze pagina en ik denk dat we niet verder moeten graven.
    Het is al leuk dat ze mijn vragen heeft beantwoord.

  44. Eva
    19 september 2005 op 22:41 | #45

    Hallo, leeuk om te lezen dat er zoveel belangstelling is voor de boeken van Irmgard Smits. Ik ben ze allemaal aan het verzamelen en mis er nog 3, nl. NOG MEER OVER IRMGARD, BABS en DIE BOVENSTE BESTE BABS. Wie kan mij daaraan helpen.
    Alvast bedankt.

  45. Zwanet van der Veer
    28 september 2005 op 23:33 | #46

    Hoi, hoi,
    Ik heb zojuist Irmgard gesproken!!!
    Vreemd om met iemand te bellen die je eigenlijk niet kent.
    Irmgard was totaal niet op de hoogte van deze site en was zeer verbaasd daarover.
    Ze zal er vast en zeker wel op gaan kijken, da’s logisch!!!
    Het was een vreemd maar maar prettig gesprek.
    Irmgard gaf aan dat die hele schrijverij achter haar ligt en dat het stoppen met schrijven een bewuste keus was.
    Dat is ook logisch, haar leven ging door vooral nadat ze haar man leerde kennen!!!
    In elk geval, dames: het gaat goed met haar, ze heeft een leuke en verantwoordelijk baan en, voor zover ik dat aan de telefoon kon horen, een leuke kerel!!!
    Ik heb Irmgard het adres van deze site doorgegeven enne… ik hoop dat ze zelf om de hoek komt kijken en aan alle vragen een eind maakt!
    Maar dat is aan Irmgard zelf natuurlijk!!!
    Pffff. ik ben blij dat ik dit telefoontje achter de rug heb want ik vónd het eng!!!
    Groeten van Zwanet

  46. 29 september 2005 op 01:01 | #47

    Hallo Zwanet,
    Irmgard was wél op de hoogte van deze site! Zie het recente interview dat ik met haar had. Ze heeft zelfs toestemming gegeven dat interview hier te publiceren.

  47. Zwanet van der Veer
    30 september 2005 op 00:26 | #48

    Ja, dat intervieuw lees ik nu ook!!!
    Gisteren heb ik snel mijn berichtje geplaatst en niet verder gelezen.
    Misschien bedoelde ze dat ze zelf nog niet op de site gekeken heeft.
    Of mogelijk hebben we elkaar niet goed begrepen hoewel… dat denk ik eigenlijk toch niet.
    Hoe dan ook, ik denk dat al onze vragen nu wel beantwoordt zijn… toch?
    Het gaat haar goed, dat is het voornaamste en onze kinderen en nichtjes genieten, net als wij, van haar boekjes.
    Daar gaat het uiteindelijk om en ik kan me voorstellen dat Irmgard dat stiekum toch wel leuk vindt.

  48. Wilma Drost
    20 oktober 2005 op 19:30 | #49

    Hallo allemaal,ik vind het eigenlijk wel een beetje jammer dat het nu ineens afgelopen is.
    Zo voelt dat bij mij teminste wel, na dat laatste berichtje van Zwanet .
    Het proeft een beetje naar iemand de loef af te steken en dat vind ik wel jammer want wat gaat er nu dan gebeuren ? Houd iedereen er dan mee op is dit het eind? Of gaan we toch nog proberen
    Irmgard op een soort Fan-Club dag te krijgen.
    Groeten Wilma .

  49. Henny
    23 oktober 2005 op 20:58 | #50

    Ik weet nog dat Irmgard een keer bij Ria Bremer in Stuiversin (of uit) geweest is.
    Of het kwam doordat ze op tv was weet ik niet, maar ze kwam toen wat verlegen op mij over.
    Heel erg leuk weer eens iets over haar te lezen.
    Ik heb een keer naar Libelle of Margriet geschreven of die haar niet eens konden opzoeken en een leuk artikel plaatsen, maar daar heb ik nooit een reactie op gehad.

Reactie-pagina's
  1. 7 mei 2017 op 13:39 | #1

:-D :oops: :-? :wink: :roll: :-P :) :-x :-| :cry: 8-O :-o :lol: :( more »