Start > Irmgard Smits, Jeugdliteratuur > Klein interview met Irmgard Smits

Klein interview met Irmgard Smits

9 september 2005

N.a.v. mijn brief had ik een klein interview met Irmgard.

1. Irmgard, vind je het leuk om herinnerd te worden aan de tijd dat je ‘Nederlands jongste schrijfster’ was?

- Echt vervelend vind ik het niet, maar het hoeft niet echt meer voor mij.

2. Heb je overwegend goede herinneringen aan die tijd? Of waren er achteraf bekeken ook negatieve kanten van het, zo jong al, beroemd zijn?

- In principe alleen maar goede herinneringen, met name omdat ik er veel van geleerd heb. Tegen de tijd dat ik 18 werd, vond ik het wel genoeg. Ik wilde toen toch wel wat meer privacy.

3. Kun je het je voorstellen dat er zoveel ‘meisjes van toen’ nog geïnteresseerd zijn in jou?

- Nee, absoluut niet. Echt nooit in de gaten gehad dat het bij zo velen zo leefde.

4. Ben je direct na de middelbare school een medische opleiding gaan volgen? Klopt het dat je nu hoofd van het Operatie Complex van het UMCG te Groningen bent? Wil je daar iets over vertellen?

- Ik ben de opleiding tot operatieassistent gaan volgen in Sittard en Eindhoven. vervolgens in Leiden, in New York en in het UMCG gewerkt. Tot op heden veel opleidingen, met name manegementopleidingen gevolgd. In het UMCG heb ik veel (diverse) management functies vervuld, de laatste jaren steeds a.i. functies, tijdelijk managment. Sinds twee jaar ben ik manager Opercatiecentrum.

5. Heb je na je laatst verschenen boek ‘Die bovenste beste Babs’ nog meer geschreven? En heb je ooit de ambitie gehad om volwassen romans te gaan schrijven?

- In totaal heb ik tien boekjes geschreven, 8 over mij zelf en twee over Babs. Tot nu toe heb ik geen ambities om volwassen romans te schrijven, maar misschien komt dat nog na mijn pensionering??

6. Je bent getrouwd? Heb je ook kinderen gekregen?

- Getrouwd en een kind, een jongen van ruim 19 jaar. Verder in het bezit van kippen, pauwen, fazanten, twee hangbuikzwijnen, twee honden, twee katten en een paard.

7. Wil je zelf nog iets vertellen aan je fans van toen?
(Misschien een foto, maar dat is waarschijnlijk teveel gevraagd?)

- Ik heb geen idee wat men van mij nog zou willen weten.
Ik ga akkoord met plaatsing interview op www.boekenrijk.web-log.nl

Dank je, Irmgard, voor dit interview.

Alle logjes over Irmgard Smits

Irmgard Smits, Jeugdliteratuur

  1. 15 september 2005 op 14:08 | #1

    Leuk, dit interview met Irmgard. Kasn me goed voorstellen, dat ze het hierbij wil laten. Maar ja, ze was wel een bekende schrijfster.
    Bedankt Gam! En Irmgard natuurlijk. ;)

  2. 16 september 2005 op 16:54 | #2

    Wat leuk zeg, om dit te lezen. Ik heb de boekjes vroeger ook verslonden!

  3. 22 september 2005 op 16:20 | #3

    Grappig. Ik ben pas 24, maar vond de boekjes vroeger ook erg leuk!

  4. 2 oktober 2005 op 12:42 | #4

    Heel erg leuk dat ze er aan mee wilde werken. Ik heb haar boeken vast ook wel gelezen. Je zou denken dat ze iets met taal is gaan doen, verrassend dat ze dan toch een hele andere richting heeft gekozen. Alhoewel, als je zolang met ziekenhuizen te maken hebt gehad, is het misschien juist wel weer heel logisch.
    In ieder geval heb ik genoten van het interview, en wil ik jou en Irma hartelijk bedanken.

  5. Marion
    3 oktober 2005 op 21:43 | #5

    Jammer dat Irmgard niet meer wilde prijsgeven, maar wel begrijpelijk. Ze heeft deze hele periode duidelijk achter zich gelaten en is een geheel andere weg ingeslagen. Daarom toch heel leuk, dat ze dit interview wilde geven. Ik wens haar het allerbeste en geniet bij tijd en wijle nog steeds van haar boekjes.

  6. Hanny
    8 oktober 2005 op 17:21 | #6

    He, he: eindelijk wat gevonden over Irmgard haar huidige leven! Ben 45 jaar en afgelopen zomer voor het eerst in de Pastoor Sartonstraat geweest(adres stond in m’n geheugen gegrift!) Heb door de jaren heen veel aan haar gedacht omdat ze mij in mijn jeugd onbeschrijflijk veel plezierige lees-uurtjes heeft gegeven. Het ga je goed Irmgard!

  7. margot
    8 oktober 2005 op 22:25 | #7

    toch aardig, ook ik herinner mij dit adres zo goed.
    wel opmerkelijk dat een zeer sociale tiener thans zo afstandelijk reageerd. met dien verstande dat ze in haar huidige werkzaamheden wel een warme vrouw zal zijn.

  8. marian
    11 oktober 2005 op 14:26 | #8

    Hardstikke leuk.
    Ook ik vroeg me af, wat er van Irmgard is geworden.
    Heb de boekjes vroeger met veel plezier gelezen.
    Jammer dat ze er mee gestopt is.

  9. Ineke de Groot
    13 oktober 2005 op 13:09 | #9

    Dank jullie wel voor het leuke interview. Dat was een verrassing. Ook ik was een fan van Irmgard en haar familie. De boekjes heb ik nog altijd in mijn bezit en beschouw het als iets heel kostbaars. Irmgard, heel veel liefde geluk en gezondheid in je verdere leven.
    Ineke uit Spijkenisse.

  10. 17 oktober 2005 op 15:53 | #10

    oke, ik ben dan wel pas bijna 20 (over een maandje ben ik jarig), maar ik heb ook genoten van de boekjes van irmgard. Ik heb ze allemaal gelezen :) Ik vond het hartstikke leuk om hier zo een interview van haar te lezen!!!
    groetjes,
    Petra

  11. jenny
    21 oktober 2005 op 19:48 | #11

    wat leuk dat Irmgard hier aan mee wilde werken!
    maar ik vind het wel jammer dat ze niets vertelt over hoe het nu is met bijv. Suzanne, Yvonne of Inge, haar ouders,enz.
    dat zijn toch wel dingen die ik nog zou willen weten!
    ik wens jou en alle dierbaren om je heen alle goeds Irmgard!

  12. jenny
    21 oktober 2005 op 19:49 | #12

    wat leuk dat Irmgard hier aan mee wilde werken!
    maar ik vind het wel jammer dat ze niets vertelt over hoe het nu is met bijv. Suzanne, Yvonne of Inge, haar ouders,enz.
    dat zijn toch wel dingen die ik nog zou willen weten!
    ik wens jou en alle dierbaren om je heen alle goeds Irmgard!

  13. 25 oktober 2005 op 20:53 | #13

    Wat leuk om te lezen. Ik ben ook wel nieuwsgierig naar de personen rond haar zoals Jenny al schrijft. Ik kan me ook wel voorstellen dat ze dingen achter zich wil laten. Toch ook wel een klein minpuntje dat ze zegt dat ze niet wist dat het bij velen zo leefde want ze schrijft vaak genoeg in haar boekjes dat ze heel veel aandacht krijgt en ook heel veel kadootjes. misschien kan er nog een vraag naar haar toe over de personen in de boekjes. Ik hoop dat ze daar dan nog antwoord op zou willen geven.

  14. 25 oktober 2005 op 22:03 | #14

    Wat ontzettend leuk om te lezen! Ik was één van de web-loggers die zich wel eens afvroeg hoe het met haar ging… Dankzij Bukuharian weet ik het nu!
    Geweldig dat ze de moeite nam om wat te vertellen over haar huidige leven! Je kan wel stellen dat ze goed terecht is gekomen…! ;)

  15. 25 oktober 2005 op 22:12 | #15

    Pardon? Dank zij Bukuharian toch niet?
    Mijn persoontje heeft voor dit interview gezorgd.

  16. Loek
    14 november 2005 op 13:19 | #16

    Ha, ik kwam hier heel toevallig terecht, zag “Irmgard Smits” staan, en mijn aandacht was direct getrokken! Ik ben 41 jaar en was tijdens mijn jeugd ook een enorme fan van haar boekjes. Vreemd genoeg denk ik er nog heel vaak aan terug.

  17. ingrid
    14 november 2005 op 21:47 | #17

    heb vanavond mijn zolder opgeruimd. ik heb veel weggegooid maar de boeken van irmgard ga ik absoluut nog een keer lezen. ben nu 46 maar hoop nog steeds dat er ooit nog een boek van haar uitkomt. raar maakt ze maakt toch een deel van mijn jeugd uit. onbewust heb ik veel van haar geleerd. ik wens haar het allerbeste.

  18. antoinette
    17 november 2005 op 23:32 | #18

    wat ontzettend leuk dat ik dit interview lees na intoetse van haar naam.
    Heb altijd veel plezier gahad met het lezen van haar boekjes, ook leuk te lezen dat ze inderdaad zoals geschreven in haar laatste boekje de opleiding tot operatie assistente heeft gevolgd.
    Zou het heel leuk vinden als irmgard ooit nog tot een interview wil geven over hoe het met de mensen om haar heen is.
    Bedankt voor vele fijne leesuurtjes

  19. 24 november 2005 op 22:58 | #19

    Gam en Irmgard, hartelijk bedankt.
    Net als bij zovelen heeft Irmgard nog steeds een warm plekje, fijne jeugdherinneringen heb ik aan haar boeken.

  20. Trees Adema
    2 december 2005 op 21:09 | #20

    Wat gaaf ik was vanavond iets aan het zoeken over Irmgard Smits wat geweldig,dat er zoveel mensen zijn,die iets over haar weten.
    Haar boekjes heb ik allemaal ver slonden toen ik 13jaar was en nu word ik 5december 49jaar en dan hoor ik en zie ik dat er nog steeds over Irmgard word gemaild.
    Verder wens ik Irmgard veel geluk.En nogmaals bedankt voor de fije leesuurtjes.

  21. Rochelle
    26 december 2005 op 15:58 | #21

    Ik vind het echt leuke boekjes !! :D Ik ben 15 jaar en heb ze toen ik 12 was ofzo van me moeder gekregen 8) En al die tijd verslond ik die boekjes gewoon. Nu ben ik ze weer opnieuw aan het lezen !! Ik vind het alleen jammer dat ik niet alle delen heb :( maarja.. ik kan ze hoop ik wel eens in een tweedehands winkel kopen.. xXx Rochelle

  22. Karin
    12 januari 2006 op 14:04 | #22

    Ik zag toevallig nu dit intervieuw met Irmgard. Ik had al eens eerder iets op internet over haar gezocht, maar dit was nieuw. Heel leuk om te lezen hoe het nu met haar gaat. Ik ben 36 en ik heb alle boekjes. (gekocht op de rommelmarkt)
    Ik kan ze dromen, maar toch lees ik ze nog regelmatig. Ik ben ook erg benieuwd hoe met al die mensen gaat over wie ze schreef. Misschien dat zijzelf deze berichten ook toevallig zien en er wat over kwijt willen. Irmgard veel geluk met je gezin en baan. Groetjes Karin.

  23. Irene
    9 februari 2006 op 19:30 | #23

    Ik ben nu 17, maar heb deze boekjes ook verslonden toen ik een jaar of 12 was. Ook ik had toen niet lale boekjes, maar via marktplaats heb ik de laatste 2 boekjes gekregen, ik heb ze gister binnen gekregen. En 1 heb ik er al uit. Ik ben nu dus ook alle delen aan het lezen. Heel erg leuk om te zien hoe het nu met haar gaat. Ik kan me nieteens voorstellen dat ze nu een volwassen vrouw is… Ik ben haar gewend als tiener. :?

  24. lieke
    3 april 2006 op 23:35 | #24

    Toen ik in december 2004 een wandleing maakte in de omgeving van Nijverdal, kwamen de verhalen van Irmgard mij weer helder voor de geest. Vroeg me af hoe haar leven verder is gelopen, omdat haar jeugd me zo vertrouwd is. Haar boekjes heb ik via Marktplaats.nl weer weten te bemachtigen, maar jammer was dat er helemaal niets over haar huidige leven bekend was. Dat Gam op zoek was, was me wel al duidelijk.
    Vandaag het interview met Irmgard gelezen. Heel erg leuk, maar het afstandelijke is voor mijn gevoel helemaal niet “des Irmgards”…….

  25. Scruples
    11 april 2006 op 23:53 | #25

    Wat leuk om iets over Irmgard Smits te lezen!
    Ook ik had als jong meisje al haar boeken maar moest helaas door verhuizingen toch soms boeken wegdoen.
    Nadat ik dit interview had gelezen herinnerde ik me dat ik ooit een gedichtenbundeltje van haar zusje Hedwig heb gekocht, “De clown en andere gedichtjes” van Hedwig Smits. Hedwig schreef het boekje toen ze 13 jaar was.
    Mijn gedichtenverzameling kón ik niet wegdoen ondanks plaatsgebrek, derhalve heb ik de gedichtenbundel “De clown” en het 1e boekje van Irmgard Smits “Blijf lachen Irmgard” nog steeds in de boekenkast staan!

  26. Kaatje
    15 april 2006 op 23:21 | #26

    Vandaag moest ik opeens aan Irmgard en haar boekjes denken en ben eens op internet gaan zoeken. Ik ben 42 en heb haar boeken net als zovelen verslonden. Ook ik ben in haar straat geweest en heb me door de jaren heen vaak afgevraagd hoe het met Irmgard zou gaan. Een iets uitgebreider intervieuw en een foto waren geweldig geweest, vooral als je bedenkt hoe iedereen met haar “leven meeleefde”. Wie weet…..Voor mij is ze net zo dierbaar als een oude vriendin.

  27. marita
    15 mei 2006 op 19:11 | #27

    zij is ook een keer op de t.v. geweest .Volgens mij heette het programma “voor de vuist weg”. En ook stond ze een keer in een weekblad, omdat ze zou trouwen. Precies weet ik het niet meer. Ook ik had graag een iets uitgebreider interview gekezen,want ik verslond vroeger haar boekjes.Misschien is het een leuk idee als een famielid iets over haar kwijt wil.Ook ben ik wel benieuwd naar haar broer Wim en zus Hedwig.

  28. 15 mei 2006 op 20:18 | #28

    Wat leuk om weer eens iets over Irmgard te lezen! Ik heb haar zuster Hedwig eens benaderd. Ik wist dat zij in Zeeland woont en werkzaam is in de partij Zeeuws Belang. Ik heb een lange, uitgebreide mail van Hedwig gekregen, over haar ouders en Wim en Irmgard. Heel wat gezelliger dan wat ik zo in het interview met Irmgard lees. Jammer, het komt helemaal niet als ‘Irmgard’ over. Misschien verschijnt er nog eens iets over haar, want het voelt, dankzij de boekjes, net alsof Irmgard en Co verre familieleden zijn waarvan ik graag op de hoogte wil blijven.

  29. mirjam
    16 mei 2006 op 18:25 | #29

    Maike wil jij iets vertellen wat er in die mail stond wat jij van Hedwig hebt gekregen?Wij zijn allemaal nieuwsgierig wat er met haar ,Wim en de ouders is gebeurt.Bedankt namens vele.

  30. jose
    27 juni 2006 op 20:20 | #30

    leuk om hier wat te lezen over irmgard zelf heb ik haar ontmoet op de lagere school in stein jaren ongeveer 1969 heb vai een oud klas genootje nog twee fotoos gekregen .

  31. els
    4 juli 2006 op 13:15 | #31

    Hoi Jose, ik geloof dat ze dat interview in Stein beschreven heeft in een van haar boekjes. Kan je die foto’s scannen en ons ook tonen? Zou leuk zijn.

  32. Nicolette Heijmans
    13 september 2006 op 22:05 | #32

    heey
    ik ben pas 19 jaar en heb de boeken van irmgard al vele malen verslonden. en nu ben ik weer opnieuw begonnen. ben ook zeer benieuwd hoe het verder met haar gaat en haar familie en haar vrienden van toen.
    de verhalen trok me ook zeer aan omdat ze in het schitterde valkenburg woont. zelf ga ik elk jaar naar het zuiden van limburg en het is echt mijn tweede thuis geworden.
    maar je ziet zelfs na zoveel jaar zijn er mensen die uw boeken verslinden.
    groetjes en liefs Nicolette

  33. 26 september 2006 op 23:43 | #33

    Grappig, op de een of andere manier moest ik van de week weer denken aan deze schrijfster die in mijn jeugd absoluut een grote indruk op mij maakte. Ik las (en lees nog steeds) ontzettend graag en het feit dat Irmgard in Limburg woonde, ook al was het in het Zuiden, maakte dat ik me extra verbonden met haar voelde. Ooit wilde ik ook een schrijfster worden! Tegenwoordig schrijf ik als coach columns, maar wie weet gaat een boek er ook nog wel eens van komen :-) Irmgard is voor mij in mijn jeugd echt een voorbeeld geweest, een idool. Ik verslond al haar boeken. Leuk om dit nu over haar terug te lezen!
    Leonie Linssen

  34. Elsbeth van der Molen
    29 oktober 2006 op 11:20 | #34

    Als klein meisje las ik stiekem (het was een kerstgeschenk voor mijn 3 jaar oudere zus die er heel zuinig op was!) het eerste pocket boekje over de woelige belevenissen van Irmgard, het meisje dat vanwege TBC ruim een jaar moest kuren in het ziekenhuis.
    Het boekje greep me volledig in zijn macht, en vele tranen heb ik gelaten toen het meisje Josje stierf tijdens het kuren…..
    Natuurlijk verslond ik, toen ik wat ouder was, alle verdere boeken van Irmard’s hand.
    Grappig detail: ik ben IN het ziekenhuis waar Irmgard nu werkzaam is geboren!!!
    Bedankt voor het interview, leuk idee!
    p.s. Ik schrijf en dicht veel, mijn bijdragen worden geregeld gepubliceerd.
    Ik kan er heerlijk mijn emotie’s in kwijt.
    Elsbeth van der Molen

  35. Janine
    3 november 2006 op 11:21 | #35

    Ook voor mij zijn de boekjes van Irmgard Smits jeugdsentiment, ik heb ze nog allemaal in mijn kast staan (net als de boekjes van Leni Saris trouwens, die verslond ik ook). Heel leuk om te lezen wat er van haar geworden is, al zit ze duidelijk niet te wachten op publiciteit. Leve internet!
    Altijd als ik de plaatsnaam Valkenburg ergens lees, denk ik aan Irmgard Smits. Dat ze zei dat ze geen idee had dat haar boekjes zo leefden bij velen kan ik me echter niet voorstellen.

  36. Anita
    3 november 2006 op 19:18 | #36

    Een paar jaar geleden ben ik ook voor het eerst (ik ben 43 jaar) eens gaan kijken in de straat waar Irmgard vroeger woonde. Ze vertelde daar altijd over in haar boeken en ik was altijd zo jaloers op diegenen die daar aanbelde. Wij woonden zover weg en naar Zuid-Limburg gingen we nooit. Ik sprak toen een oude buurvrouw van Irmgard en zij vertelde mij dat de familie er al jaren weg was. Irmgards moeder is overleden, haar vader schijnt in België te wonen en broer Wim in Heerlen. Verder wist ze niets. Toch grappig om daar eens te staan. Alsof de tijd had stilgestaan. Vreemd genoeg moest ik steeds aan die eenden in de tuin denken. Dat heb ik altijd zo bijzonder gevonden, kleine eendjes grootbrengen. Ik hoop echt dat Irmgard nog eens een uitgebreider interview wil geven. Blijkbaar zijn er nog genoeg fans van vroeger en nu over!

  37. Lidwine
    27 november 2006 op 23:04 | #37

    Per toeval kwam ik uit op deze site. Aanleiding was een quizvraag: welk boek ik het leukste vond dat ik ooit gelezen had. Dat was ‘blijf lachen Irmgard’. Waarschijnlijk omdat ik Irmgards doorzettingsvermogen zo bewonderde, ze was een leeftijdsgenoot, en ik haar leven erg interessant vond. Leuk om te zien waar je uiteindelijk bent ‘uitgekomen’ Irmgard! Het allerbeste gewenst!!

  38. Jenny
    30 december 2006 op 22:17 | #38

    Goh, zouden die mensen die nu in het huis wonen weten wie daar vroeger in gewoond hebben? Wisten jullie trouwens dat Ineke Bien op haar 32e al 4 kinderen had?

  39. Anoniem
    11 februari 2007 op 19:03 | #39

    Kan misschien Yvonne, Suzanne Inge of Ineke Bien een keer reageren. Iedereen is toch ook benieuwd hoet het verder met hen is gegaan

  40. margriet
    13 februari 2007 op 22:54 | #40

    hallo ,wat leuk om wat te lezen over irmgard.voor mij is het allang geleden,ben nu 41, maar herrinner me de boekjes nog steeds.
    verder heb ik aan iedereen een vraagje.
    door verhuizingen enz. ben ik de boekjes kwijt.echter in het eerste boekje van haar stond een versje dat ze van haar oma kreeg toen ze naar het sanatorium ging.dat vond ik toen erg mooi.
    zou iemand die dat boekje nog heeft de moeite willen nemen om mij dat versje door te mailen?ik zou er heel blij mee zijn.
    alvast bedankt.

  41. marita
    20 februari 2007 op 21:29 | #41

    Ik ben een keer bij haar thuis geweest. Dat was in 1975. Ze kwam net thuis van een vakantie uit Portugal.Ze was toen heel slank en had zwart haar. Haar moeder had ook zwart haar en was heel klein. Ze waren heel vriendelijk. Zoals ik mij de straat en huis voorstelde, zo was het ook in het echt. Haar vader was toen aan het werk in de tuin en nam ons mee naar binnen.

  42. marita
    20 februari 2007 op 21:29 | #42

    Ik ben een keer bij haar thuis geweest. Dat was in 1975. Ze kwam net thuis van een vakantie uit Portugal.Ze was toen heel slank en had zwart haar. Haar moeder had ook zwart haar en was heel klein. Ze waren heel vriendelijk. Zoals ik mij de straat en huis voorstelde, zo was het ook in het echt. Haar vader was toen aan het werk in de tuin en nam ons mee naar binnen.

  43. jenny
    22 februari 2007 op 22:05 | #43

    Hier is het gedichtje van haar oma ;
    Kleine en domme mensen beleven niets, maar de sterken , van wie veel verwacht wordt, moeten van allerlei doormaken, opdat ze hun krachten leren kennen en gebruiken.

  44. jenny
    22 februari 2007 op 22:07 | #44

    Er gebeurd wat raars als je een berichtje plaats, dat is me al eerder opgevallen; de verkeerde naam komt erboven! Het gedichtje is geplaatst door Jenny!

  45. anita
    7 maart 2007 op 00:09 | #45

    jeetje wat bijzonder dat ik dit nu allemaal lees; zelf ben ik ook operatie assistente geworden en ook geboren in 1954. Ik was helemaal idolaat van Irmgard toen ik klein was en heb haar 3 eerste boeken verslonden.Ik identificeerde me totaal met Irmgard en het was zo erg dat ik het betreurde dat ik geen tbc had en bij haar kon kuren( wat kan je toch vreemd dneken als je zo jong bent)
    Ik heb haar ooit geschreven en een kaart met haar foto en handtekening gekregen .Wat was ik blij!! Ik denk dat Irmgard haar populariteit uit die tijd wat onderschat!

  46. Jacqueline
    12 maart 2007 op 13:03 | #46

    Iemand schreef dat alle boekjes door haar moeder zijn geschreven? Kan dat waar zijn?

  47. Meriam
    13 maart 2007 op 20:48 | #47

    Ik denk niet dat de boekjes door haar moeder zijn geschreven.Maar ik vraag mij weleens af of niet alle verhalen zijn verzonnen.Want al er echt een Yvonne of Suzan of Inge bestaat hadden die toch allang gereageerd?

  48. Dionne Wetzels
    6 april 2007 op 13:39 | #48

    Hallo Irmgard fans,
    Natuurlijk bestaan Yvonne, Inge & Suzanne.
    Alleen moeten deze mensen dan ook maar op deze site kijken.
    Irmgard en haar vrienden zijn ook niet meer de jongsten, ze lopen ook al tegen de 55 aan.
    maar het zou inderdaad leuk zijn wanneer we er nog eens iets over zouden lezen of dat iemand eens een foto van Irmgard en haar familie op het net zou zetten.
    Wie weet komt dat nog wel eens.
    Iemand die meer over Irmgard en haar familie weet, ik hoor het graag.
    Mvg Dionne wetzels

  49. Jenny
    25 april 2007 op 22:08 | #49

    ik las net dat Hedwig vorig jaar zomer een herseninfarct heeft gehad en dat het nu weer goed met haar gaat

  50. Mai
    2 mei 2007 op 20:35 | #50

    Hoi, Ik heb Irmgards boekjes in mijn moeders kast gevonden. Ben nu 9 jaar en na enkele boekjes een grote fan van Irmgard. Las net het interview met haar. Mijn vaders familie woont ook in Valkenburg, dichtbij haar. Groetjes van Mai Lena.

Reactie-pagina's
  1. Nog geen trackbacks.

:-D :oops: :-? :wink: :roll: :-P :) :-x :-| :cry: 8-O :-o :lol: :( more »