Start > Jeugdsentiment, Op deze dag > Sint Maarten

Sint Maarten

11 november 2009

We woonden vroeger  in de stad Groningen en daar werd 11 november altijd uitgebreid gevierd. Ik weet niet of dat nu nog zo is.

lampion2

Wij, drie zusjes,  stonden voor het raam te wachten tot het donker genoeg zou zijn om op pad te gaan. Lampionnen in de hand, de kaarsjes nog uit. En na heel lange tijd  zagen we de eerste lichtjes in de straat. Nog veel te vroeg, vond mijn moeder dan. Voor mijn gevoel duurde en duurde het maar en opeens was het dan zover, we mochten! De kaarsjes werden aangestoken en met in de ene hand de lampion en in de andere een grote lege tas, gingen we op pad.

Wat een feest!
Zingen bij de deuren en héél veel snoep krijgen of juist helemaal niks. In het laatste geval zongen we zoiets als “hier woont juffrouw kikkerbil, die ons nooit wat geven wil.” Maar in de loop van de avond raakten de tassen in elk aardig gevuld.
Mijn oudste zus had er altijd als eerste genoeg van.  Dan moest ze thuis bij de deur de wacht houden om op haar beurt uit te delen. Mijn moeder gaf altijd appels en ik schaamde me daar een beetje voor!
Ik hield het wel een uurtje langer vol, maar mijn drie jaar oudere zus maakte het altijd wel erg bont. Rond tien uur waren er nog sporadisch lichtjes te zien, maar daarna hield het toch echt op. Dan werd mijn vader er op uit gestuurd om mijn zus te zoeken. Elk jaar opnieuw, maar gelukkig kwam ze altijd weer heelhuids thuis.
Ik zie nog de uitpuilende tassen en haar triomfantelijke blik. Enorm, wat een snoep had dat kind! Maar ze had er ook heel wat straten voor gelopen en zich letterlijk schor gezongen.
Maanden lang hoefde mijn moeder geen snoep te kopen…
Sint Maarten en Sinterklaas waren voor ons even belangrijk. Sint Maarten voor het snoep en Sinterklaas voor de boeken.

Jeugdsentiment, Op deze dag

  1. 12 november 2009 op 14:31 | #1

    Wat een leuk logje! Ik had zó gehoopt dat er kindjes zouden komen zingen, gisteren, had speciaal snoep gekocht (en mandarijntjes), maar helaas… ze gingen stilletjes mijn huisje voorbij :( . Misschien wil je zus nog wel even langskomen, haha. Veel liefs van Martine

  2. 12 november 2009 op 20:01 | #2

    Een leuke log. Ik heb vroeger ook in Groningen en Delfzijl gewoond en herken het volkomen.
    Ook de misselijkheid van het onderweg snoepen, ook al was dit om die reden afgeraden door mijn ouders.
    Inmiddels woon ik in het midden van het land, waar de kinderen alleen bij bekenden langs komen, we hebben er dus wel een paar aan de deur gehad.
    Het lijkt me voor de kinderen leuker als dit net als vroeger zou gaan.

  3. 31 oktober 2016 op 23:24 | #3

    leuk verhaal. Geniet van de mooie liedjes. bijvoorbeeld hier: http://www.kinderliedjesvanvroeger.nl/sint-maarten-liedjes/

  1. Nog geen trackbacks.

:-D :oops: :-? :wink: :roll: :-P :) :-x :-| :cry: 8-O :-o :lol: :( more »