Start > Jeugdsentiment, Privé > Trevira 2000

Trevira 2000

6 januari 2010

Drie bananendozen met fotoalbums en losse foto’s staan sinds een paar dagen bij mij in de schuur. En een vierde staat in de woonkamer. Het beeldverhaal van mijn vader‘s leven.

Af en toe pak ik een album om door te bladeren en dat levert, naast wat heimweegevoel, veel plezier op.

Zo zie ik mijn ouders vrolijk en kwiek over de Boulevard Haussmann in Parijs stappen. Hij keurig in een Terlenka broek met een, voor zijn doen, frivole blouse mét stropdas  en zij in een zeer modieus, net op de knie Trevira 2000 jurkje.  Als ik het goed zie heeft mijn moeder een iets getoupeerd kapsel. Heel keurig in ieder geval.
Wat waren ze jong en gelukkig en wat voelden ze zich modern!

Enge stof was het eigenlijk, Trevira 2000. Volgens mij kraakte en vlamde het al als je er maar naar wees.  Maar de dames in die tijd waren er gelukkig mee, want het was zó makkelijk. De stof kón je niet eens strijken, want het was puur plastic.

Leuk, die oude beelden en zoveel herinneringen!

Jeugdsentiment, Privé

  1. 6 januari 2010 op 14:27 | #1

    Doodeng spul was het eigenlijk. Als je iets van Trevira over je hoofd heen uit trok, dan stond je haar meteen helemaal rechtovereind. Zo statisch als wat. Was het ook niet erg gevaarlijk als je bijv. een sigaret opstak of zo?

  2. Rozerood
    6 januari 2010 op 14:46 | #2

    @Wieneke, ik denk dat de combinatie roken en Trevira levensgevaarlijk moet zijn geweest :-x

  3. 6 januari 2010 op 21:47 | #3

    Mooi, dat je nog een poosje je vader kan gedenken op deze manier. Dat troost toch wat, vind ik.
    Trevira 2000 was, meen ik de ‘betere’ nylonstof. Ja toch?

  4. 7 januari 2010 op 00:38 | #4

    Gelukkig waren open haarden toen nog niet zo in. Volgens mij moet je met iets van Trevira niet binnen een straal van een meter of twee van zo’n haard komen. Het knetterde ook als een gek als je dat even droeg en dan uittrok.

  5. 7 januari 2010 op 20:59 | #5

    Foto’s onthouden wat mensen vergeten. Zo af en toe in een nostalgische bui zo’n album pakken, brengt weer van alles bij je boven.

  6. 10 januari 2010 op 20:07 | #6

    Heel mooi :D Ik herken je gevoel, was zelf jaren geleden ook zo geraakt door een oud fotoalbum van de muziekschool waar ik toen op zat. En dat zijn niet eens mensen die me nabij staan, dus… :) over het muziekschoolorkestje heb ik (veel later) een documentaire en site gemaakt (zie http://www.martinemussies.nl/ahrenberger.jpg). Misschien ook een idee voor jou? Lijkt me een mooi eerbetoon aan de mensen die je het leven schonken… :D Veel liefs xMM

  7. 13 januari 2010 op 13:29 | #7

    Dat is fijn, Rozerood. Zo komen je ouders op een speciale manier weer een beetje terug!

  8. 28 januari 2011 op 15:52 | #8

    Ik kom op je site terecht bij een google zoekopdracht naar het brandwerende materiaal Trivera. Grappig dat ik lees dat het juist zo’n brandbaar leek te zijn terwijl het tegendeel juist waar is.
    Groetjes Elle

  1. 30 september 2015 op 21:37 | #1

:-D :oops: :-? :wink: :roll: :-P :) :-x :-| :cry: 8-O :-o :lol: :( more »