Als je nú naar buiten kijkt, kun je je deze lucht nauwelijks voorstellen.

Ik was nog erg jong, een jaar of 14, toen ik het spraakmakende boek las. Het kon mij niet in vervoering brengen, maar het was inmiddels ook niet meer ‘de jaren 60′.
Terugkijkend zou je kunnen zeggen dat de beroemdheid van dit boek te danken is aan de perfecte timing. Het boek kon alleen maar in die tijd zo’n enorm succes worden, omdat bij de na-oorlogse jeugd de spruitjesgeur de neus uitkwam. Het zijn de jaren 60, de protestjaren met een eigen jongerencultuur.

Jan Cremer wilde onlangs zijn manuscript van ‘Ik Jan Cremer’ verkopen en ruim twee week geleden kwam het aldus bij Adams Amsterdam Auctions onder de hamer. Verwacht werd dat het boek ten minste 200.000 euro zou opleveren. Na afloop van de veiling bleek dat niemand zo’n groot bedrag voor het manuscript over had.

Nu, ruim twee weken na de veiling, heeft het Letterkundig Museum dankzij bijdragen van fondsen en een anonieme financier het manuscript voor een onbekend bedrag kunnen verwerven. Het museum beschouwt ‘Ik Jan Cremer’ als een icoon van de Nederlandse cultuurgeschiedenis. Het werk wordt te zijner tijd tentoongesteld inclusief laarzen en motorpet van de schrijver.

‘Ik Jan Cremer’ is vaak vergeleken met ‘On the Road‘ van Jack Kerouac.

Website Jan Cremer

Documentaire ‘Jan Cremer – Ik schilder, ik schrijf, ik schilder’

Het Cremer Museum (hier is al sprake van in 2005 en het museum zal waarschijnlijk in 2011 voltooid zijn)

De ideeën van Jan Cremer over het museum

Dossier Geschiedenis

Vanmorgen was ik zo weer eens aan het rondkijken en toen viel mijn oog op deze advertentie:

na beeindige hobby , 40 boeken in goede en nieuw staat
(het gaat om romans, thrillers, enz..)

Hier heb ik echt lang over moeten nadenken en ik ben er nog niet uit wat hiermee bedoeld wordt.

Ik kan me voorstellen dat iemand een hobby heeft als bijvoorbeeld macrameeën of punniken.
En ik kan me ook voorstellen dat je zo’n hobby op een bepaald moment zat bent. Dan stop je ermee.

Maar hoe kun je in vredesnaam stoppen met de hobby ‘lezen’! Kan iemand zich hier wat bij voorstellen?
Leg het me dan even uit. Het intrigeert mij enorm.

zie Facebook
met dank aan Maja

Op www.boekcitaten.punt.nl staan meer  citaten en boekraadsels.
Als je daar de vragen beantwoordt, kun je punten verdienen en een plaatsje verwerven op de eregalerij.

Hier staat het complete pdf bestand, inclusief het verhaal.
Dat lijkt me makkelijker lezen dan zo’n miniatuur boekje. Maar het idee vind ik erg leuk!

Ik wil bijvoorbeeld dit boek inzien: ‘t Jodinnetje van Elspeet (1895) van Bertha Elisabeth van Osselen-van Delden. Telkens als ik onderaan een pagina ben moet ik eerst weer terug naar de vorige pagina voor de index. Het is (nog) niet mogelijk om met één klik naar de volgende pagina te gaan.

Verder blijft het een site waar je úren kunt kwijtraken…

Over de DBNL

De Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren is een website over de Nederlandse literatuur, taal en cultuurgeschiedenis. De site bevat literaire teksten, secundaire literatuur en aanvullende informatie als biografieën, portretten en hyperlinks, naast een groot aantal studies en primaire bronnen op het brede terrein van de Nederlands(talig)e cultuurgeschiedenis.

DBNL

Gelukkig heb ik nu de perfecte agenda gevonden en ieder jaar koop ik een identiek exemplaar. Het is een agenda/notitieboekje zonder poespas, maar met veel schrijfruimte. Het ligt lekker in de hand, is soepel, het heeft een leeslint en een bandje van elastiek om de boel bij elkaar te houden. Achterin zit een mapje voor losse papiertjes.

Het boekje heeft een leuke geschiedenis.
Twee eeuwen lang schijnt het Moleskine notitieboekje, want zo heet het, favoriet te zijn geweest bij schrijvers, schilders, reporters enz..

Schrijvers en kunstenaars als Hemingway, Bruce Chatwin, Van Gogh en Picasso konden er niet zonder. André Breton, Henri Matisse en Oscar Wilde hadden er altijd een bij zich.
Heel wat schetsen en fragmenten van later bekende werken zijn er in terecht gekomen.

Destijds werden werden de boekjes geproduceerd door kleine Franse boekbinderijen. Zij leverden het aan degelijke Parijse boekwinkels waar de avant-garde graag kwam. Tegen het einde van de 20e eeuw was de Moleskine Notebook niet langer beschikbaar. In 1986 sloot de laatste Moleskine fabrikant, een familiebedrijf in Tours, zijn deuren.

In 1998 bracht een kleine Milanese uitgever de Moleskine weer tot leven. De uitvoering is exact hetzelfde gebleven.

Eigenlijk waren het oorspronkelijk boekjes zonder naam. De omslag is gemaakt van “Moleskine”, een Franse term voor imitatieleer. Vandaar de naam.