Archief

Archief voor de ‘Jeugdliteratuur’ Categorie

De Nederlandse Kinderliteratuur in 100 en enige verhalen

7 oktober 2009

kinderliteratuurOp maandag 12 oktober a.s. wordt een nieuw standaardwerk over de Nederlandse kinderliteratuur met de titel “De Nederlandse Kinderliteratuur in 100 en enige verhalen” gepresenteerd in de Aula van de Koninklijke Bibliotheek. Het is een bloemlezing van kinderverhalen door de eeuwen heen.
Abdelkader Benali dook dit voorjaar onder in de KB om onderzoek naar kinderverhalen te doen. Dit in navolging van Komrij, die in de KB duizenden kindergedichten door zijn handen liet gaan om tot de bundel “De Nederlandse kinderpoëzie in 1000 en enige gedichten” te komen.

Aanmelden voor de presentatie op 12 oktober om 16.00 uur:
per e-mail: communicatie@kb.nl
of telefonisch via 070-314 05 29.

Boeken, Jeugdliteratuur

Geen afbeeldingen meer bij DBNL

2 oktober 2009

Jammer!

Voorbeeld:
dbnl

De Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren verwijdert beeld van na 1900 van website.

De Digitale Bibliotheek heeft een moeilijk besluit moeten nemen. Met ingang van vandaag is alle beeldmateriaal in publicaties van na 1900 van de website verwijderd. De aanleiding is de dreiging met een miljoenenclaim door de auteursrechtenorganisatie Pictoright namens een aantal bij haar aangesloten fotografen. Pictoright stelt zich op het standpunt dat werk van deze fotografen onrechtmatig in de DBNL-website opgenomen is of is geweest, en dat de door fotografen ondervonden schade inmiddels vele miljoenen beloopt.

De DBNL is van mening dat het gebruik van het beeldmateriaal binnen haar website steeds rechtmatig is geweest en dat dit gebruik onder het citaatrecht viel dan wel anderszins toelaatbaar was. Ze heeft hierbij steeds te goeder trouw gehandeld, en naar haar overtuiging door haar manier van werken geen economische schade toegebracht aan rechthebbenden. Niettemin kiest ze met het verwijderen van een grote hoeveelheid beeldmateriaal het zekere voor het onzekere; de opstelling van Pictoright liet op de korte termijn geen ruimte voor een minder vergaande oplossing.

Hoofdredactie en directie van de DBNL verontschuldigen zich voor het ongemak dat hierdoor voor onze bezoekers en ook voor auteurs en illustratoren is ontstaan. We hopen binnen enkele weken veel beeldmateriaal weer terug te kunnen plaatsen.

Archieven, Boeken, Jeugdliteratuur

Fabelboek

8 mei 2006


Goeverneur’s Nieuw Fabelboek – Prettige deuntjes en liedjes

Dit boekje vond ik in één van de dozen van tante Fie.
Ik heb het gefotografeerd en in het Boekenmuseum geplaatst, zodat iedere liefhebber de mooie plaatjes kan bewonderen.

Het boekje is uit 1890!

Jeugdliteratuur

Anne Frank – nieuwe website

29 maart 2006

Een nieuwe website over Anne Frank laat een minder bekend deel zien van het leven van het joodse meisje.

De site ‘Anne-in-de-buurt’ gaat over haar tijd in de Rivierenbuurt in Amsterdam. Daar woonde de familie Frank voordat het gezin onderdook in het Achterhuis aan de Amsterdamse Prinsengracht.

Jeugdliteratuur

Klein interview met Irmgard Smits

9 september 2005

N.a.v. mijn brief had ik een klein interview met Irmgard.

1. Irmgard, vind je het leuk om herinnerd te worden aan de tijd dat je ‘Nederlands jongste schrijfster’ was?

- Echt vervelend vind ik het niet, maar het hoeft niet echt meer voor mij.

2. Heb je overwegend goede herinneringen aan die tijd? Of waren er achteraf bekeken ook negatieve kanten van het, zo jong al, beroemd zijn?

- In principe alleen maar goede herinneringen, met name omdat ik er veel van geleerd heb. Tegen de tijd dat ik 18 werd, vond ik het wel genoeg. Ik wilde toen toch wel wat meer privacy.

3. Kun je het je voorstellen dat er zoveel ‘meisjes van toen’ nog geïnteresseerd zijn in jou?

- Nee, absoluut niet. Echt nooit in de gaten gehad dat het bij zo velen zo leefde.

4. Ben je direct na de middelbare school een medische opleiding gaan volgen? Klopt het dat je nu hoofd van het Operatie Complex van het UMCG te Groningen bent? Wil je daar iets over vertellen?

- Ik ben de opleiding tot operatieassistent gaan volgen in Sittard en Eindhoven. vervolgens in Leiden, in New York en in het UMCG gewerkt. Tot op heden veel opleidingen, met name manegementopleidingen gevolgd. In het UMCG heb ik veel (diverse) management functies vervuld, de laatste jaren steeds a.i. functies, tijdelijk managment. Sinds twee jaar ben ik manager Opercatiecentrum.

5. Heb je na je laatst verschenen boek ‘Die bovenste beste Babs’ nog meer geschreven? En heb je ooit de ambitie gehad om volwassen romans te gaan schrijven?

- In totaal heb ik tien boekjes geschreven, 8 over mij zelf en twee over Babs. Tot nu toe heb ik geen ambities om volwassen romans te schrijven, maar misschien komt dat nog na mijn pensionering??

6. Je bent getrouwd? Heb je ook kinderen gekregen?

- Getrouwd en een kind, een jongen van ruim 19 jaar. Verder in het bezit van kippen, pauwen, fazanten, twee hangbuikzwijnen, twee honden, twee katten en een paard.

7. Wil je zelf nog iets vertellen aan je fans van toen?
(Misschien een foto, maar dat is waarschijnlijk teveel gevraagd?)

- Ik heb geen idee wat men van mij nog zou willen weten.
Ik ga akkoord met plaatsing interview op www.boekenrijk.web-log.nl

Dank je, Irmgard, voor dit interview.

Alle logjes over Irmgard Smits

Irmgard Smits, Jeugdliteratuur

Brief aan Irmgard Smits

9 september 2005

Een week geleden zond ik een brief aan Irmgard Smits, zie vorig logje.

Hier volgt de brief:

Beste Irmgard,

Je zult misschien verbaasd zijn deze brief te ontvangen,
maar ik heb toch maar de moed opgevat je te schrijven.

Voor heel veel meisjes van rond de vijftig was jij vroeger een waar idool,
maar dat hoef ik je niet te vertellen.
Deze meisjes zijn nu vaak zeer actief op internet, men schrijft en leest bijvoorbeeld veelvuldig weblogs en of men heeft een eigen website.

Op mijn weblog, www.boekenrijk.web-log.nl , heb ik eens een stukje over jou en je boeken geplaatst. Daar zijn heel veel reacties op gekomen. Zo langzamerhand groei je uit tot een mysterieuze, onvindbare persoon. Er wordt van alles geprobeerd om er achter te komen hoe het nu met je gaat. Je kunt dit zien als nieuwsgierigheid, maar volgens mij is het meer. Je was nu eenmaal ons idool!

Ik heb zelfs vroeger met lood in mijn schoenen eens bij je aangebeld en ik kreeg toen een foto met handtekening. In de zevende hemel voelde ik me. In die tijd woonde ik in het noorden van het land en voor mij was Valkenburg toen sowieso al haast buitenland. Dit maakte jou nog interessanter.

Grappig genoeg woon jij nu in hetzelfde dorp, als waar ik woonde in de tijd dat ik je boekjes verslond.

Nu heb ik een verzoekje aan jou. Zou het niet leuk zijn om zonder (te) veel over jezelf kwijt te hoeven, een paar vragen te beantwoorden, waarmee je veel oudere meisjes gelukkig zal maken? Er gaan al veel geruchten en een aantal zijn wel geverifieerd. Je zou nu hoofd zijn van de OC in het UMCG te Groningen en je man zou vliegenier zijn.

Zou ik een klein “interview” met je kunnen houden en zou ik dat dan mogen plaatsen op mijn weblog of op www.boekenmuseum.nl?

Ik heb een klein lijstje met vragen gemaakt en dat voeg ik hierbij.
Alvast heel hartelijk dank!

Met vriendelijke groet,

(lees hier het interview)

Irmgard Smits, Jeugdliteratuur

Blijf lachen Irmgard

9 september 2005

Op 1 december 2004 schreef ik een logje over Irmgard Smits.
Dit levert tot de dag van vandaag reacties op.

Het begon natuurlijk allemaal met het boekje “Blijf lachen Irmgard“.
Achterop dit boekje staat:

- Een boek van een twaalfjarig meisje is een zeldzaamheid. Zo’n zeldzaamheid is “Blijf lachen Irmgard”.

- Als patientje in een sanatorium krabbelde Neerlands jongste schrijfster een heleboel bloknootvelletjes vol met de dingen die ze samen met de andere kinderen in ‘haar’paviljoen beleefde.

- Een hele poos later, toen ze allang weer thuis was, ging ze er, natuurlijk hier en daar wel een beetje geholpen door haar moeder, één groot verhaal van maken.

- In dat verhaal vertelde ze leuke en niet-zo-leuke dingen. Van de reuzelol die ze hadden met het plastic geraamte dat ze in het donker – heerlijk spannend – stiekem weghaalden uit de kamer van de dokter, en waarmee ze eens wilden kijken of de jongens werkelijk wel zo dapper waren als ze zich voordeden.

- Maar ook van het verdriet dat ze allemaal hadden toen een ander patiëntje, Josje, plotseling heel erg ziek werd en stierf.

- En dat verhaal is uiteindelijk dit boek geworden.

- Zelf zegt Irmgard ervan: “Alle personen in het boek zijn echt, en ik heb ze met name genoemd. Ook ‘Zuster Zuurbier’, die ons altijd zo vroeg naar bed stuurde.”

Blijf lachen Irmgard….Welk meisje zou dit boek niet dolgraag op haar boekenplank willen hebben?

———————————————

Een week geleden schreef ik Irmgard een brief.
Die brief plaats ik in een volgend logje.

Irmgard Smits, Jeugdliteratuur

Leni Saris – jeugdsentiment

13 augustus 2005

Leni Saris Helena Barbara Wilhelmina Saris werd op 23 september 1915 geboren te Rotterdam en is overleden aldaar op 9 december 1999.

Zij schreef meer dan 113 boeken, voornamelijk meisjes- en familieromans. Haar werk werd door de literaire critici niet erg gewaardeerd, doch door haar lezers des te meer: Leni Saris verkocht maar liefst meer dan acht miljoen boeken. Het onderwerp waarover zij steevast schreef, de liefde, sprak velen aan,…

Nu is er dan een echte
Leni Saris Website

www.lenisaris.nl

Jeugdliteratuur

Tante Fie en een mooie zomerdag in mei

26 mei 2005


Wat is er fijner dan heerlijk in de tuin te zitten genieten van de buitengeluiden, geuren en kleuren.

Om het geluksgevoel compleet te maken staat er naast mij een doos met héél oude kinderboeken, waarin ik o.a. dit fraaie bandje uit 1891 tegenkom.
Tante Fie is weer heel dicht bij.

Jeugdliteratuur

De jeugd onzer koningin – een mooi boekje uit 1891

29 april 2005


Dit prachtige boekje mag ik, dank zij tante Fie, mijn eigendom noemen.

Het bevat 10 schitterende chromolithografieën en een zeer idyllisch verhaal over de kinderjaren van prinsesje Wilhelmina. Het is echt het verhaal van een droomprinses.

De werkelijkheid zag Wilhelmina heel anders, zoals blijkt uit haar memoires Eenzaam maar niet alleen.
Ze noemde haar kindertijd een “gouden kooi”.

Kijk, van zo’n boekwerkje krijg ík nu echt het oranjegevoel!

Het boekje is te bekijken in het Boekenmuseum.

Jeugdliteratuur