Postbus 0

Op www.driemaaldrie.nl vertel ik over mijn pop…

Drie maal drie, Privé

Deze boom bezorgt mij veel hoofdbrekens.
Hij is zo uit de kluiten gewassen, dat hij sinds een paar jaar ook zijn takken uitstrekt naar de dakrand om daar zijn blad achter te laten.
Eigenlijk moet hij weg, maar er staan wetten in de weg en er zijn praktische bezwaren.
Meer nog echter telt de liefde die ik voor hem voel. Hij blijft staan!
Maar misschien moet ooit z’n kop eraf…

Foto, Privé, Take a pic

Dit beestje is op een bijzondere manier bij ons gekomen.
Eigenlijk onder valse identiteit, namelijk als konijn.
Hij kwam samen met 3 broertjes, maar hij is de enige die bleef.

Mijn dochter en haar vriend hadden de ‘konijntjes’ gevonden. De beestjes waren moederloos. Een hond had ‘moeder konijn’ doodgebeten.

Dit diertje was vanaf het begin heel aanhankelijk. Het bleef steeds in de tuin en het kwam ook graag het huis binnen. Na een tijdje kwamen we er achter dat dit echt geen konijn kon zijn.
Alleen al zijn uiterlijk, met de enorme oren liet er geen misverstand over bestaan. Dit was een haas!

Nu in de winter mag hij ‘s avonds in huis. Hij is in zoverre zindelijk dat hij z’n behoefte op een vaste plek doet. Daar ligt dus een krant. Hij heeft het binnen erg naar de zin, zolang er maar geen vreemden zijn.

Als ik alleen thuis ben komt haas naast mij op de bank. Heel gezellig. Maar als de bel gaat of als er een deur piept, dan gaat hij er als een haas vandoor.

Opmerkelijk, Privé

Deze week is het thema van Take a pic ‘rommel’. Ik las dat sommige mensen het moeilijk vinden om een geschikte foto te vinden.

Hier is dat geen probleem, ik hoef maar met de camera door huis te gaan en willekeurig wat plaatjes schieten. Altijd raak.

Eén vertrek in dit huis echter spant absoluut de kroon. Het is de kamer van mijn oudste dochter. Toen zij in het voorjaar 19 werd, heb ik stiekem wat foto’s gemaakt. Die heb ik gebruikt voor een lekker moraliserend boekje. Hieronder twee pagina’s, die voor zich spreken.

Overigens, mijn dochter is verder een prima meid!

Privé, Take a pic

Vanmorgen zag de woonkamer er zo uit.

Gisteravond hebben twee van m’n dochters, geassisteerd door de vriend van één van hen, een poging gedaan twee fietsen te repareren. De ene fiets had twee lekke banden, de andere  één.
Gemiddeld elke twee weken is het wel raak. De fietsen staan overdag bij het station en dan zijn er van die grapjassen die banden lek komen steken. Vaste verlichting op de fiets is ook al niet meer mogelijk, want de draadjes zijn binnen een paar dagen doorgeknipt.

Privé

Jongste dochter komt vandaag terug uit Palermo. Europese uitwisseling scholieren. Ze is mijn fototoestel kwijtgeraakt. Verder zeer geslaagd!
Twitter

Privé, Twitter

Met het schrijven van mijn “Sint Maarten” logje kwamen meer herinneringen aan mijn kindertijd in Groningen naar boven. Het was er volgens mij zo gek nog niet. Het terugdenken voelt goed, met een vleugje heimwee zelfs. Heel ver weg lijkt het, zoiets als een ander land, een ander leven.

Groningen was een leuke, levendige stad. Ik ging er nog een paar jaar naar de middelbare school totdat we naar het midden van het land verhuisden.

Ik herinner me “Wozle Pjotter”, een klein gek boetiekje in een kelder aan de Oosterstraat. Een jaar of dertien was ik, toen ik samen met mijn moeder daar kleren ging kopen. Het werd een oud-rose Wrangler pak, ribbroek en ribjasje. Super trots was ik! Jammer dat ik dat ooit heb weggegooid…

Mijn twee oudere zussen durfden veel. Ik was (nog) niet zo’n held. Ze durfden bijvoorbeeld te spijbelen en ze waagden het dan zelfs om naar café  “Black Out” te gaan. Dat moest wel een zeer verderfelijke plek zijn,  want de heibel die ervan kwam toen dat ontdekt werd, staat me nog levendig bij. Een tante had mijn zussen daar naar binnen zien gaan…

Toen mijn ouders verhuisden moest ik mee. Mijn zussen gingen in Groningen op kamers wonen. Kamers is een te groot woord, een vochtig souterrain was het aan de Spilsluizen.  Daar kwam ik dan wel eens een weekend logeren en dan genoot ik even lekker mee van hun onregelmatig studentenbestaan. En natuurlijk gingen we  ‘s nachts nog even naar “De drie gezusters” aan de Grote Markt.
Leuke stad, Groningen.

Jeugdsentiment, Privé

Het liefste konijn ter wereld!

Ingestuurd als bijdrage voor maandthema december 2009 van Take a pic.

(Bijgewerkt op 6 december 2009)

Privé, Take a pic

Het lezen van stripverhalen was in mijn kindertijd nogal omstreden.
Toch kreeg ik een abonnement op de Tina en ik was daar erg blij mee!
De Tina komt weer wekelijks door de brievenbus, nu voor m’n drie tienerdochters.
Naast het van voor naar achter en van achter naar voor lezen van het blad, deed ik ook aan alle mogelijke wedstrijden mee.

In 1972 was de opdracht: schrijf een gedichtje over je favoriete strip.
Elke deelnemer kreeg een verrassing, namelijk een blikken hanger met het opschrift:
Peggy, de hipste strip van 1972.

Maar ik was tevens de gelukkige winnaar van de echte gouden Tina munt:

Jeugdsentiment, Privé

Bij het opruimen vanavond vond ik op tafel een tekening van mijn jongste dochter van 10.
Een stripverhaal, waarvan de titel duidelijk van plagiaat getuigt, maar waarvan de tekeningen en het verhaal origineel zijn.

Ik vind het prachtig!

Privé