Of rechtstreeks:

DE SCHREEUW: HET MEESTERWERK VAN EDWARD MUNCH

Edward Munchs ‘De schreeuw’ (1893) is één van de weinige werken die de status van icoon bereikt hebben binnen de internationale schilderkunst. Het doek toont een in felle kleuren geschilderd en uit golvende lijnen opgebouwd landschap, waarin een tengere, spookachtige figuur de kijker tegemoet loopt.

De figuur heeft een doodshoofdachtig, van ontzetting vertrokken gezicht en een mond die opengesperd is in een schreeuw. Het schilderij -waarvan meerdere versies bestaan- vond de afgelopen eeuw weerklank bij een enorm publiek en werd een collectief symbool voor intense wanhoop.

Foto’s van de jonge Edward Munch (1863-1944) tonen een tengere, bleke figuur met scherpe gelaatstrekken, gevoelige, lichtblauwe ogen, en een gekwelde uitstraling. De kunstenaar had een complex temperament dat ongetwijfeld versterkt is door tragische gebeurtenissen in zijn jeugd: zijn moeder en zijn oudste zusje stierven toen hij nog een kind was, later verliest hij ook zijn vader en zijn broer. Eenzaamheid, verlies en wanhoop vormen belangrijke thema’s in het werk van de kunstenaar. Munchs verlangen om deze rauwe emoties zo intens mogelijk uit te kunnen drukken, vormt de voornaamste drijfveer achter zijn artistieke ontwikkeling.

Een catastrofale en bijzonder pijnlijke liefdesverhouding met een getrouwde vrouw vormt de aanzet tot Munch’s meesterwerk, het schilderij waarin hij zijn eigen stijl vindt. Tijdens de door jaloezie, achterdocht en pijn getekende relatie schildert de kunstenaar een aantal doeken die het verloop van de verhouding illustreren. Wanneer Munchs geliefde hem uiteindelijk afwijst, schildert hij ‘De schreeuw’. En zo blijkt dat de ontzette, tot wanhoop gedreven figuur op het beroemde doek Edward Munch zelf is…

gezien: CLOSE UP – AVRO zaterdag 7 augustus 12.20 – 13.10 uur Nederland 1

link: Munch Museum ]]> http://postbus0.nl/2004/08/07/de-schreeuw/feed/ 0