Gisteravond zag ik dit gevelreliëf ergens op een plein.
Het toont het plein zoals het voor de oorlog was.
Het reliëf is in de jaren ’50 van de vorige eeuw geplaatst.
De foto is gemaakt bij het licht van een lantaarn, dus niet heel duidelijk.
Wie weet om welk plein het gaat?
Als je het weet kun je hier je antwoord geven.
Klik op de foto voor een grotere afbeelding.
Het NIOD en het Nationaal Archief hebben vandaag de website archievenWO2.nl gelanceerd. Dit is gebeurd met behulp van zo’n 225 deelnemende archief instellingen. De website is bedoeld als startpunt voor onderzoek naar de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog.
Anne zou vandaag 80 zijn geworden, als haar leven niet al op haar 15e op een gruwelijke manier was beëindigd.
Haar dagboeken zijn indrukwekkend, zoals de hele geschiedenis van het achterhuis en haar bewoners. Ze is het symbool geworden voor het ongelooflijk lijden van miljoenen Joodse kinderen.
Op het laatst van haar leven was zij helemaal alleen. Moeder dood, vader in haar beleving ook en toen overleed zus Margot, haar laatste houvast.
In de gruwelijke omstandigheden van Bergen-Belsen, waar wij ons geen voorstelling van kunnen maken, stierf zij, helemaal alleen.
Een meiske van 15 jaar, dat 8 maanden daarvoor nog schreef:
‘Ik kan er niets aan doen, ben veel te vrolijk om logisch te zijn, bij het vooruitzicht dat ik met October wel weer eens in de schoolbanken zou kunnen zitten!’
Anne Frank zou nooit meer in de schoolbanken zitten.
Anne Frank zou nooit meer thuis komen.
Minister Plasterk gebruikte gisteren verkeerde woorden, toen hij zei: ‘Anne is coming home’.
Hij doelde hierbij op Anne’s geschriften die tot voor kort bewaard werden bij het Niod.
Alle dagboeken en geschriften van Anne Frank zullen voortaan getoond worden in het huis waar ze ook geschreven zijn, het Anne Frank Huis in Amsterdam.
Het geschrevene is thuisgekomen, Anne niet.
Recente reacties